Bedtijd is een verrassend verdeeld begrip. Voor sommigen is het een moment van de dag dat we meer koesteren dan het gouden uur. En voor anderen, met name ouders van kinderen van een bepaalde leeftijd, is bedtijd letterlijk een strijdkreet vol driftbuien en onderhandelingen. Het is geen wonder dat veel ouders op zoek gaan naar de weg van de minste weerstand, meestal in de vorm van samen slapen. "Hoe laat je een peuter in zijn eigen bed slapen" is een veelgezochte term op internet, en gelukkig zijn er verschillende strategieën om je kind comfortabel zelfstandig te laten slapen. Het vraagt alleen geduld, discipline en wat vallen en opstaan.
Maak de kamer van je kind slaapvriendelijk
Net als bij ons ontwikkelen kinderen slaapvoorkeuren, dus voordat je hun protesten over bedtijd afdoet als onterecht, vraag ze eens wat voor slaapomgeving hen het meest ontspannen laat voelen. We denken misschien dat we weten wat ons kind nodig heeft, maar totdat we het vragen, weten we niet echt of ze hebben wat zij als een slaapvriendelijke omgeving beschouwen. Wat voor het ene kind werkt, werkt misschien niet voor het andere. Van kussenvoorkeur tot kamertemperatuur en verlichting, het comfort van het ene kind kan de nachtmerrie van het andere zijn. Je kind de ruimte geven om zijn eigen voorkeuren te ontdekken is de beste manier om hem te helpen zijn eigen gezonde slaapgewoontes te vormen. De Loftie Wekker's rustgevende geluidslandschappen en instelbare verlichtingsopties geven kinderen de mogelijkheid om gezonde (zelfstandige) slaapgewoontes te ontwikkelen terwijl ze opgroeien.
Stel een bedtijdroutine in
Onderzoek toont aan dat een consistente bedtijdroutine het inslapen kan verbeteren en slaapproblemen bij kinderen verminderen. Een uur voor het slapengaan beginnen met signalen geven kan de overgang makkelijker maken. Rustgevende activiteiten helpen je kind niet alleen voor te bereiden op bedtijd, maar het dimmen van de lichten kan ook op natuurlijke wijze de melatonineproductie stimuleren. Melatonine is een hormoon met een paar bijnamen, je kent het misschien als het draculahormoon, natuurlijke slaappilletje, het wonderhormoon, of het hormoon van de duisternis. In essentie komt dit hormoon vrij als reactie op duisternis en geeft het een circadiaan signaal dat het tijd is voor het lichaam om te slapen en wakker te worden. Door gebruik te maken van het Loftie Lamp om de lichten geleidelijk te dimmen kan je aanpak ondersteunen voor hoe je kinderen in hun eigen bed laat slapen door slaperigheid en het inslapen te bevorderen.
Stel duidelijke verwachtingen
We houden allemaal van een traktatie, kinderen al helemaal. Beloningen geven voor alleen slapen is een andere manier om zelfstandigheid bij het slapengaan te stimuleren. Bespreek met je kind een redelijke traktatie die je ook echt kunt waarmaken. Zijn je kinderen jonger, kies dan voor iets wat je meteen kunt geven zodra ze wakker worden, of wat je kunt verwerken in de ochtendroutine. Oudere kinderen reageren soms beter op uitgestelde beloning, zoals een grotere traktatie aan het einde van de week. Het belangrijkste is dat je duidelijke verwachtingen stelt en je alleen beloont wanneer het doel ook echt is behaald.
Blijf rustig en volhardend
Het is heel normaal om protest te krijgen van je kinderen. Dat is logisch, zeker als ze de bedtijdstrijd tot nu toe hebben gewonnen. De beste aanpak is vriendelijk maar standvastig zijn. We raden aan om je aan je woord te houden. Dit soort grenzen stellen kan verder reiken dan alleen bedtijd. Met tijd en geduld wordt het proces makkelijker. Als je kind erop staat bij jou in bed te kruipen, breng het dan terug naar zijn eigen bed en ga op de vloer zitten. Het is belangrijk om een plek te vinden die niet in hun bed is, zodat ze leren zichzelf tot rust te brengen. Luister naar hun zorgen en frustraties over bedtijd, maar houd vast aan de regel dat ze in hun eigen bed blijven. Al snel wordt deze routine een gewoonte.
Probeer de uitfasermethode
Als je een kind hebt dat gewend is geraakt om bij jou te slapen, laat het dan geleidelijk wennen om weerstand te verminderen. De uitfasermethode is een zachtere aanpak voor hoe je jouw kind in zijn eigen bed laat slapen. Deze methode is op korte termijn niet bepaald prettig voor de ouder, maar op lange termijn loont het zeker. Focus de eerste paar nachten op geleidelijke scheiding. Stop je kind in zijn eigen bed terwijl jij op de vloer naast het bed slaapt. Verplaats je aanwezigheid daarna van de vloer naar een stoel. Ga vervolgens bij de deur staan totdat ze slaperig worden. Als ze op enig moment nog moeite hebben of terugvallen, bied dan aan om na een paar minuten even te gaan kijken. Gedurende het hele proces is het belangrijk dat jouw slaapkamer verboden terrein blijft (ook voor het middagdutje). Het doel is dat je kind zijn bed altijd blijft associëren met slapen.
Probeer de bedtime pass methode
Als je kind zich bijzonder verzet tegen bedtijd of moeite heeft om in zijn kamer te blijven nadat je het naar bed hebt gebracht, kun je ook de bedtime pass methode proberen. Deze aanpak kan ook gebruikt worden voor hoe je jouw oudere kind in zijn eigen bed laat slapen. Onderzoek heeft aangetoond dat deze verrassend eenvoudige aanpak, waarbij een kind één keer per nacht zijn kamer mag verlaten, erg effectief is. Het is belangrijk om duidelijke grenzen te stellen aan wat dat ene "kaartje" toestaat. Beperk het tot alleen naar het toilet gaan, een glas water halen, of iets tegen een ouder zeggen voordat ze gaan slapen. Het handhaven van regels en grenzen rond bedtijd is een goede manier om kinderen vertrouwd te maken met bedtijd. Experts denken dat deze methode zo effectief werkt omdat die zowel ouders houvast geeft om grenzen te stellen, als kinderen het gevoel geeft dat ze nog één keer naar buiten mogen voordat ze gaan slapen.
Bedtijd hoeft geen last te zijn. Probeer verschillende aanpakken uit en kijk wat werkt voor jouw gezin. Als je meerdere kinderen hebt, werkt wat voor de één werkt niet altijd voor de ander, maar het is mogelijk om iedereen op één lijn te krijgen over bedtijd, zodat jullie allemaal de rust krijgen die nodig is om je beste zelf te zijn.
