Mijn mobiele telefoon is al lang mijn trouwe partner op bedtijd, maar tussen ons gezegd: we hebben een 'het ligt ingewikkeld'-relatie. Hij steelt weliswaar mijn hoezen van bamboe niet en kwijlt niet op mijn kussen, maar hij houdt wel het blauwe licht aan terwijl ik ruim na mijn bedtijd klaarwakker lig, hem vasthoudend, met wijd open ogen als een meisje in een schilderij van Margaret Keane.
Ik wilde wanhopig graag profiteren van alle voordelen die slaap me te bieden heeft (stressvermindering, een betere stemming, een sterker immuunsysteem en een gezonder hart, om er een paar te noemen). In plaats daarvan was mijn brein voortdurend overprikkeld doordat ik reageerde op berichten die ook tot de volgende dag konden wachten, balkon-ideeën vastpinde op online moodboards, of eindeloos wegzakte in TikTok-beautytrucjes.
Toen ik tijdens Zoom-vergaderingen overdag in slaap begon te sukkelen achter mijn bureau, wist ik dat er iets moest veranderen in mijn leven. Om een gezonde ochtend- en avondroutine te creëren waarmee ik mijn onmogelijke missie zou kunnen volbrengen—7 uur heerlijke rust—moest ik afscheid nemen van slapen met een smartphone. De eerste stap was vertrouwen stellen in een wekker die ontworpen is om rust te omarmen in plaats van chaos en geroezemoes. Dit gebeurde er toen ik mijn slaapkamer een week lang technologievrij maakte.
Ken je dat gevoel, de eerste nachten na het einde van een relatie? Dat gevoel van gemis en onzekerheid, dat langzaam plaatsmaakt voor opluchting en een gevoel van verbondenheid met je eigen behoeften? Zo ongeveer voelde ik me zonder mijn telefoon in bed. Eerst, toen ik bewust mijn ogen sloot en daarmee mijn denkende brein liet weten dat ík bepaalde wanneer we rustten, raakte mijn brein in paniek. Zonder alle afleiding was het stil, misschien wel té stil voor mijn eerste nacht zonder technologie. Kan ik decor-inspiratie in mijn brein vastpinnen? Wat als ik nergens een briljant idee of een taak kan opschrijven die ik me net herinnerde? Wie stuurt me een bericht?
Loftie houdt de dingen misschien simpel, maar het is een slimme kleine wekker. Hij wist dat ik niet zomaar van de ene op de andere dag in slaap kon vallen bij volledige stilte. Bladerend door de ingebouwde omgevingsgeluiden dacht ik terug aan hoe ontspannen ik me voel in de natuur, en koos ik voor "Distant Valley". Het geluidslandschap deed me denken aan mijn reizen naar Costa Rica, waar ik luisterde naar het merkwaardig rustgevende geluid van een specht die trommelde, begeleid door een symfonie van tjilpende vogels. Misschien was niets hoeven doen of zien wel als een gratis vakantie. Het onrustige gevoel dat ik mijn e-mails niet kon checken vervaagde, en ik viel in slaap zonder mijn dag mee naar bed te nemen.
In de ochtend haalde het tweefasige alarmsysteem me kalm terug naar de wereld, zoals een liefdevol mens dat zou doen. Ik schreef in mijn dagboek, mediteerde en maakte een dankbaarheidslijstje—dingen die ik al jaren doe, maar die bijna altijd onderbroken werden door het pingeltje van mijn telefoon.
Op dag vier besloot ik dagboeken en een avondmeditatie aan mijn nachtroutine toe te voegen. Zonder zijn partner in crime leerde mijn drukke brein zichzelf tot rust te brengen en gewoon aanwezig te zijn. Ik legde een klein notitieboekje op mijn nachtkastje, voor het geval er een gedachte opkwam die ik wilde vastleggen. Met alleen papier en een pen schreef ik meer dan zomaar een gedachte. Ik schreef vrijuit, zonder afgeleid te worden door apps die om mijn aandacht smeekten.
In de ochtend werd ik niet meer wakker met het gewicht van een olifant op mijn borst. Mijn to-dolijst was letterlijk uit het zicht en uit mijn gedachten. Zonder de gejaagde, angstige energie die me vroeger uit bed sleurde, gleed ik moeiteloos in een ochtendmeditatie, zonder me druk te maken over de dag die voor me lag. Ik werd niet langer opgeslokt door de behoeften van anderen en zorgde eerst voor mezelf, voordat ik voor de rest van mijn wereld zorgde.
In Healing Darkness for Sleep, een begeleide meditatie, zegt de verteller Jennifer Piercy: "We leven in een tijd van junklicht, overprikkeld, angstig, ontstoken; onze gevoelige bioritmes zijn letterlijk gehersenspoeld om te denken dat we altijd wakker moeten zijn en dat rusten niet veilig is." Ik dacht na over alle behandelingen en producten waarin ik investeer voor mijn gezondheid, maar nooit had stilgestaan bij investeren in de helende voordelen van slaap. Zonder mijn telefoon kon ik me losmaken van de denkende wereld en toegang krijgen tot mijn onderbewuste gedachten, of tot de vredigheid van helemaal niets. Beide zijn enorm waardevol voor mijn fysieke gezondheid, mentaal welzijn, en de manier waarop ik voor mezelf zorg en in de wereld sta.
Ik sliep niet alleen dieper, ik kreeg ook de geschenken van tijd, rust en kalmte cadeau. Toen ik 's ochtends mijn telefoon weer oppakte en door mijn meldingen scrolde, zag ik dat ik niet veel gemist had. Maar ik besefte wél hoeveel ik had gemist door in slaap te vallen terwijl ik verbonden was met de wereld, in plaats van met mezelf.
