Een derde van de kinderen krijgt niet de slaap die ze nodig hebben, en dat houdt vaak rechtstreeks verband met het gebruik van elektronica.
Als moeder van een bijna zeventienjarige en een negenjarige zijn dagelijkse strijdjes over elektronica een vast onderdeel van het leven in mijn buitenwijk van Minneapolis. Mijn jongste zoon houdt meer van appen en Fortnite, terwijl mijn oudste door TikTok scrolt en Instagrams groepschat gebruikt. Erop aandringen dat er geen schermtijd is voor het slapengaan, was van mijn kant lang een halfslachtige poging—totdat ik het onderzoek erop nasloeg en ontdekte hoe schadelijk de relatie tussen schermtijd en slaap eigenlijk is.
Volgens de Sleep Foundation, mijn zorgen over hun constante gebruik van telefoons, tablets en horloges waren niet ongegrond—vooral niet voor het slapengaan. De organisatie ontdekte dat een derde van de kinderen niet de slaap krijgt die ze nodig hebben, en vaak houdt dat rechtstreeks verband met schermgebruik voor het slapengaan. "Het gebruik van apparaten die 's avonds en 's nachts kunstmatig blauw licht uitstoten, verstoort onze natuurlijke slaap-waakcyclus, doordat de hersenen worden misleid om voor het slapengaan geen melatonine aan te maken. Hierdoor voelen we ons minder slaperig dan we voor het slapengaan zouden moeten zijn.” Volgens Boston Children's Hospital, "Er is goed wetenschappelijk bewijs dat melatonine de tijd om in slaap te vallen kan verkorten bij kinderen met slapeloosheid, waaronder kinderen met ADHD, autisme en andere neurologische ontwikkelingsstoornissen." Het is een feit: onze kinderen hebben de natuurlijke melatonine nodig om goed te slapen—en elektronica voor het slapengaan verstoort en belemmert dat cruciale proces, en schaadt zelfs de zich ontwikkelende hersenen van mijn kinderen.
Onderzoek toont aan dat kinderen een vaste bedtijdroutine nodig hebben, in combinatie met diepe slaap, voor hun hersenontwikkeling, groei en verwerking van de grote en zware emoties die horen bij de samenleving van nu. Kinderen hebben zelfs nog meer slaap nodig dan volwassenen, omdat hun bioritme verandert terwijl hun hersenen en lichaam groeien—waardoor rust nog belangrijker wordt. Volgens John Hopkins Medicine, "Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die regelmatig voldoende slaap krijgen, een betere aandacht, gedrag, leervermogen, geheugen en algehele mentale en fysieke gezondheid hebben. Te weinig slaap kan leiden tot hoge bloeddruk, obesitas en zelfs depressie." Maar Yale School of Medicine heeft een suggestie: elektronica uitzetten voor het slapengaan kan slaapstoornissen voorkomen en kinderen helpen beter te gedijen naarmate ze ouder worden.
Er wordt veel gediscussieerd over de vraag of ouders 's nachts mobiele telefoons moeten afpakken. Mijn kind op de basisschool levert zijn telefoon zonder al te veel gedoe beneden in, maar mijn tiener gebruikt zijn apparaat liever als wekker–dus die werd niet altijd weggelegd om te slapen. Ik probeerde mijn tiener de natuurlijke gevolgen te laten zien, met wat behulpzame (en minder behulpzame) uitleg over waarom zijn telefoon ook naar bed moest. Wetende dat bijna een derde van de tieners met hun telefoon sliepen (volgens EdTech), legde ik uit dat de gevolgen verstrekkend waren, van in slaap vallen tijdens de les tot niet wakker kunnen blijven tijdens naschoolse activiteiten. Ik merk dat het delen van het "waarom" hen helpt mijn logica beter te begrijpen–en waarom ik erop aandrong dat we als gezin zouden afspreken geen elektronica meer te gebruiken voor het slapengaan.
Bij ons thuis begonnen we telefoons en elektronica ongeveer een half uur voor het slapengaan uit te zetten. En hoewel ik dacht dat we het goed deden, blijkt dat we dat aantal zouden moeten verdubbelen. Cleveland Clinic zegt "Je apparaten een uur of twee voor het slapengaan wegleggen voor de nacht is een goede regel. Dat geldt niet alleen voor telefoons, maar ook voor andere apparaten en elektronica. Smartphones zijn meestal de grootste boosdoener, maar ook tablets en tv's kunnen bijdragen aan slechte slaap."
Strenger zijn als ouder is niet makkelijk, maar ik nam het advies serieus en legde mijn twee kinderen uit waarom we zuinig moeten zijn op onze slaap. (Ik gebruikte mijn eigen ochtendhumeur als voorbeeld, en dat leek indruk te maken.) Zij gaven hun telefoons op, dus deze mama gaf 's ochtends vroeg haar eerste kopje koffie op, en tot nu toe heeft niemand de oorlog verklaard. Dat noem ik nog eens een succes!
